Znamy nominacje do Nagrody Europejski Poeta Wolności 2028 - Referat Prasowy Urzędu Miejskiego w Gdańsku

W 10. edycji Nagrody Literackiej Miasta Gdańska Europejski Poeta Wolności jury nominowało sześć poetek i ich tłumaczki. Na przełomie 2027 i 2028 roku przekłady tomów finalistek ukażą się w serii EPW – Nominacje i zasilą liczący dziś już 63 pozycje cykl wydawniczy. Wiosną 2028 roku, podczas Festiwalu Europejski Poeta Wolności, poznamy zwyciężczynie aktualnej edycji konkursu. Szczegóły: www.europejskipoetawolnosci.pl. 

Spotkanie jury nagrody odbyło się w Gdańsku 6 listopada 2026. W obradach wzięli udział: Anna Czekanowicz, Krzysztof Czyżewski (przewodniczący), Andrzej Jagodziński (niegłosujący sekretarz jury), Cezary Łasiczka, Stanisław Rosiek, Anda Rottenberg, Michał Rusinek, Beata Stasińska, Olga Tokarczuk (obecna online).

Decyzją jury Nagrody Europejski Poeta Wolności w finale aktualnej edycji konkursu znaleźli się: Selma Asotić (jęz. bośniacki) i tłumaczki Paulina Janssen, Magdalena Koch; Linnea Axelsson (jęz. szwedzki) i tłumaczka Anna Mroczek; Lina Ekdahl (jęz. szwedzki) i tłumaczka Justyna Czechowska; Olvido García Valdés (jęz. hiszpański – kastylijski) i tłumaczka Marta Eloy Cichocka; Margalit Matitiahu (jęz. ladino) i tłumaczka Agnieszka August-Zarębska; Cristina Peri Rossi (jęz. hiszpański – kastylijski) i tłumaczki Małgorzata Kozek, Magdalena Szkwarek.

Jurorzy podkreślili bardzo wysoki poziom tegorocznych zgłoszeń. „To świadczy o dobrej kondycji konkursu EPW, ale też o jakości współczesnej poezji europejskiej w ogóle”, powiedział Krzysztof Czyżewski. Przewodniczący jury zaakcentował znaczenie, jakie dla nagrody mają tłumacze i tłumaczki. Zwrócił również uwagę na niezwykle istotny, kulturotwórczy aspekt ich pracy: „Cieszę się, że w finale znalazły się autorki piszące w małych językach. To skarb, że mamy tłumaczy i tłumaczki, którzy umożliwiają nam kontakt z poezją tworzoną właśnie w językach rzadkich i często zagrożonych”.

W tej edycji bezprecedensowy jest finałowy skład: po raz pierwszy w historii konkursu wśród nominowanych znalazły się wyłącznie kobiety. „Jedyną kategorią dla nas jako jurorów istotną, jest kategoria jakości ocenianych wierszy. Nominacje świadczą więc o tym, jak silny jest kobiecy głos we współczesnej poezji europejskiej. To właśnie kobiety tworzą dziś najbardziej dojrzałe, odważne i empatyczne wiersze”, powiedział Czyżewski. Zauważył przy tym pewną literacką symbiotyczność nieobecną dotąd na tę skalę w konkursie: większość nominowanych tłumaczek to również poetki.

Przypominamy, że w cyklu 2026-2028 czekaliśmy na propozycje skoncentrowane wokół twórczości żyjących poetów i poetek tworzących w językach bośniackim, hiszpańskim (kastylijskim), baskijskim, galicyjskim, katalońskim, ladino, irlandzkim, luksemburskim, słowackim oraz szwedzkim. Co istotne, zgłoszenia do nagrody oparte są o języki, w jakich tworzą poeci i poetki, nie zaś o przynależność narodową autorów.

Łącznie uzyskaliśmy dwadzieścia zgłoszeń nadesłanych przez tłumaczy i tłumaczki. W przypadku uzyskania nominacji nadesłanie zgłoszenia jest równoznaczne z podjęciem się zadania przetłumaczenia tomu zarekomendowanego poety lub poetki. Warto zaznaczyć, że wśród książek ukazujących się w serii EPW – Nominacje są zarówno autonomiczne tomy, jak i zbiory o charakterze antologicznym – w ich przypadku wyboru wierszy dokonuje również tłumacz.

Nagrodzona poetka otrzyma statuetkę i nagrodę finansową w wysokości 100 tys. zł, a tłumaczka lub tłumaczki wyróżnionego tomu – statuetkę i nagrodę finansową w wysokości 20 tys. zł. Wręczenie nagrody towarzyszyć będzie Festiwalowi Europejski Poeta Wolności organizowanemu przez Instytut Kultury Miejskiej wiosną 2028. Tomy wszystkich nominowanych twórców ukażą się na przełomie 2027 i 2028 roku w serii wydawniczej Europejskiego Poety Wolności.

Fundatorem Nagrody Europejski Poeta Wolności jest Miasto Gdańsk. Organizatorem nagrody jest Dom Literatury w Gdańsku.

Szczegóły: www.europejskipoetawolnosci.pl 

-

SYLWETKI I PROFILE TWÓRCZE NOMINOWANYCH

Selma Asotić (jęz. bośniacki) i tłumaczki Paulina Janssen, Magdalena Koch

Fragment rekomendacji:

Asotić w swojej bezkompromisowej poezji prezentuje szeroki katalog aktualnych problemów. Wyeksponowana w tytule tomu „Reci vatra” (Powiedz ogień) symbolika, oprócz zniszczenia i wojennej pożogi, może być odczytywana także jako dążenie do oczyszczenia i przemiany oraz sposób ekspresji silnych emocji. Może też odnosić się do tęsknoty za ogniskiem domowym usytuowanym choćby w języku, w relacjach, ale i w pamięci, która próbuje ocalić świat podnoszący się po katastrofie. Ogień i płomień stają się też metaforą zarzewi buntu i oporu, matrylinearnego dziedzictwa, które kolejnym pokoleniom kobiet pozwala przemówić własnym głosem.

Selma Asotić (ur. 1992, Sarajewo) – poetka oraz tłumaczka z Bośni i Hercegowiny, obecnie mieszka w USA. Studiowała anglistykę i komparatystykę literacką na Uniwersytecie w Sarajewie, oraz creative writing z poezji na Uniwersytecie w Bostonie. Obecnie jest doktorantką na Uniwersytecie Massachusetts Amherst. Zadebiutowała w 2022 roku tomem poetyckim w języku bośniackim „Reci vatra” (Powiedz ogień), który w tym samym roku wydano w Serbii, a w 2025 roku ukazał się także w języku niemieckim. Asotić jest poetką bilingwalną (bośniacko- oraz anglojęzyczną) i sama dokonała przekładu-adaptacji debiutanckiego tomu na język angielski. Wiersze i eseje publikowała w czasopismach „Tinderbox” „Poetry Journal”, „Michigan Quarterly Review”, „Europe Now”, „The Well Review” i „Calvert Journal”. Jest laureatką dwóch istotnych w regionie postjugosłowiańskim wyróżnień literackich: Nagrody im. Stjepana Gulina oraz Nagrody „Štefica Cvek”.

Paulina Janssen – slawistka, poetka, nauczycielka. Autorka artykułów z zakresu literatury polskiej i chorwackiej. W 2019 roku obroniła doktorat z literaturoznawstwa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracowała jako lektorka języka polskiego jako obcego na uniwersytetach w Sarajewie i w Lublanie. Finalistka Połowu Poetyckich Debiutów 2023 i Połowu Prozatorskich Debiutów 2025. Laureatka II miejsca w Konkursie Poetyckim im. Rafała Wojaczka (2024). W 2025 roku wydała debiutancki tom poetycki „Nocą wyją psy i alarmy przeciwlotnicze”. Członkini kolektywu poetyckiego WSR, z którym bierze udział w wydarzeniach promujących poezję. Wiersze i przekłady publikowała m.in. w „Zakładzie”, „Suburbiach” i „Piśmie”. Tłumaczy poezję i prozę.

Magdalena Koch – profesorka w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierowniczka Pracowni Genderowych i Transkulturowych Studiów Bałkanistycznych; do 2011 roku związana z Uniwersytetem Wrocławskim. Zajmuje się historią literatury serbskiej, chorwackiej, bośniackiej i czarnogórskiej, badaniami genderowymi, serbskim esejem feministycznym, a także współczesnym dramatem serbskim, chorwackim, bośniacko-hercegowińskim i czarnogórskim oraz studiami sefardyjskimi na Bałkanach. Autorka monografii „Podróże w czasie i przestrzeni. Proza Isidory Sekulić” oraz wydanych w Polsce i Serbii „Kiedy dojrzejemy jako kultura. Twórczość pisarek serbskich na początku XX wieku (kanon – genre – gender)” i „Mistrzynie myślenia. Serbski esej feministyczny: XIX–XXI wiek”. Współautorka opublikowanej w Belgradzie monografii „Milena Pavlović Barilli EX POST”. Tłumaczy prozę, eseje, poezję oraz dramaty. 

Linnea Axelsson (język szwedzki) i tłumaczka Anna Mroczek

Fragment rekomendacji:

Głos Linnei Axelsson reprezentuje rdzenną mniejszość Szwecji – Samów. Jej poezja to jedno z narzędzi odzyskiwania przez tę grupę podmiotowości. Axelsson jest autorką uznanego eposu „Ædnan” (2018), który daje wgląd w doświadczenie badań i pomiarów rasowych, przymusowych przesiedleń, systemu szkół dla nomadów oraz stopniowego ograniczania samskiej przestrzeni życiowej na skutek szwedzkiej polityki. Wiersze ujęte w tomie „Sjaunja” (2024) podejmują temat tożsamości, w tym powrotu do utraconego języka i próby odnalezienia miejsca w świecie, niosąc w sobie pokoleniową traumę utraty własnych korzeni. Axelsson pisze o byciu kobietą i matką, zmuszoną mierzyć się ze skutkami kolonializmu osadniczego. Powraca do samskiej mitologii i na własnych warunkach redefiniuje samską duchowość. Przyroda w jej wierszach jest potęgą, która jednocześnie od zawsze towarzyszy człowiekowi.

Linnea Axelsson (ur. 1980, Porjus w regionie Norrbotten) – szwedzka oraz samska pisarka, poetka, autorka tekstów akademickich, historyczka sztuki. W 2009 roku obroniła doktorat z historii sztuki na Uniwersytecie w Umeå. Zadebiutowała powieścią „Tvillingsmycket” (2010). Autorka cieszącego się w Szwecji dużym uznaniem monumentalnego poematu epickiego „Ædnan”, za które otrzymała nagrodę literacką dziennika „Svenska Dagbladet” oraz prestiżową Augustpriset. Laureatka wielu nagród i stypendystka różnych programów literackich. W 2022 roku ukazała się jej druga powieść „Magnificat”, a w 2024 roku tom poezji „Sjaunja”. W tym samym roku angielskie wydanie „Ædnan” zostało nominowane do nagrody National Book Awards. Jesienią 2026 wydano jej kolejny epos – „Saivo”. W swojej twórczości poetyckiej podejmuje m.in. temat samskiej tożsamości, pamięci i dziedzictwa, a także kolonialnej historii Szwecji oraz relacji człowieka z naturą.

Anna Mroczek (ur. 1998) –tłumaczka, absolwentka filologii szwedzkiej oraz logopedii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Uczestniczy w warsztatach przekładu literatury szwedzkiej organizowanych przez Stowarzyszenie Tłumaczy Literatury. W 2026 roku zadebiutowała opowiadaniem „Stopnie pokonuję co dwa”, które zdobyło I miejsce na Festiwalu Krótkich Form i ukazało się w publikacji pokonkursowej. W latach 2025-2026 ukończyła kursy akademickie na Uniwersytecie w Umeå poświęcone historii, kulturze i prawom Samów oraz porównawczym studiom nad ludami rdzennymi. W październiku 2026 wzięła udział w Young Baltic Translators Workshop w Karlskronie. Zimą 2026/2027 ukaże się drukiem jej kolejne opowiadanie. Na co dzień uczy języka szwedzkiego i mieszka w Bochni.

Lina Ekdahl (jęz. szwedzki) i tłumaczka Justyna Czechowska

Fragment rekomendacji:

Wydany wiosną 2026 roku tom wierszy/poemat Liny Ekdahl zatytułowany „Najważniejsza jest gościnność” zwraca uwagę na społeczną chęć i jej brak, umiejętność i nieumiejętność przyjęcia obcego, drugiego, nowego. Z uważnym humorem, lecz przy akompaniamencie zdesperowanej powagi autorka nazywa stan współczesności i wspólnej odpowiedzialności. „Najważniejsza jest gościnność” to obraz współczesnego świata, w szczególności dzisiejszej Europy, gdzie w zderzeniu kultur dzieli się gości na mniej lub bardziej mile widzianych, a gospodarzy na hojnych i zmęczonych hojnością. Ta skomplikowana, wielowarstwowa i zatłoczona sytuacja celowo została spisana prostym językiem, pozornie zrozumiałym dla nowoprzybyłych. Dobrze, gdyby zrozumieli ją politycy.

Lina Ekdahl (ur. 1964, Göteborg) – szwedzka poetka, dramaturżka, autorka książek dla dzieci i dorosłych, libretta i dokumentów radiowych. Pracowała m.in. jako mentorka piszącej młodzieży i imigrantów. Ekdahl zadebiutowała w 1994 roku książką „Fram på dagen” (W ciągu dnia), zbiorem myśli i skojarzeń z mieszkania i pralni. Poetka czerpie z prostoty języka mówionego, balansuje między humorem, ironią i absurdem, a tematycznie krąży po codzienności, często tej najbardziej trywialnej. To połączenie sprawia, że jej twórczość porównuje się do dwóch wielkich dam szwedzkiej poezji II połowy XX wieku, Sonji Åkesson i Kristiny Lugn. W późniejszej twórczości Ekdahl często podejmuje tematy polityczne i społeczne, poddając próbie szwedzką wolność, równość i sprawiedliwość. Lina Ekdahl jest laureatką wielu nagród, w tym nagrody Towarzystwa Dziewięciorga i nagrody poetyckiej Szwedzkiego Radia. Jej poezja była tłumaczona na kilka języków. „Najważniejsza jest gościnność”, opublikowana wiosną 2026 roku, to dziesiąta książka poetycka w jej dorobku.

Justyna Czechowska – literaturoznawczyni, animatorka kultury, tłumaczka ze szwedzkiego i norweskiego, autorka artykułów, antologii i wywiadów. Współzałożycielka Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury. Jest laureatką Nagrody im. Wisławy Szymborskiej 2018 za przekład książki Linn Hansćn „Przejdź do historii" oraz stypendystką Towarzystwa Miłośników Twórczości Selmy Lageriôf (Selma Lagerlôf-săllskapet). W 2023 roku Akademia Szwedzka uhonorowała ją nagrodą dla tłumaczy literatury szwedzkiej. Od 2015 roku współtworzy program festiwalu „Odnalezione w tłumaczeniu”. W latach 2021-2025 zasiadała w zarządzie CEATL. Członkini Unii Literackiej, sekretarz generalna Polskiego PEN Clubu. W jej dorobku przekładowym jest około 50 pozycji: powieści, opowiadań, tomów poezji i poematów, a także reportaże i biografia Selmy Lagerlôf.

Olvido García Valdés (język hiszpański – kastylijski) i tłumaczka Marta Eloy Cichocka

Fragment rekomendacji:

Twórczość poetki jest upartym i odważnym poszukiwaniem wolności języka poprzez odrzucenie zastałych form wyrażania się, rozszczelnienie składni, otwarcie wiersza na wieloznaczność, niedopowiedzenie i nieciągłość. Jej poezja sprawdza, jak daleko można przesunąć granice języka, aby zbliżyć się do tego, co jeszcze nie zostało nazwane: intymnego doświadczenia ciała, subiektywnej percepcji świata, przyrody, pamięci, śmierci, paradoksów rzeczywistości. W tym sensie wolność jest u niej nie tylko tematem, lecz metodą poznawania i formą artystycznego działania. Olvido García-Valdés poszerza pojęcie wolności o wolność percepcji: jej poezja nigdy nie narzuca odbiorcy jednej wykładni, lecz pozostawia mu przestrzeń współtworzenia sensu.

Olvido García Valdés (ur. 1950) – hiszpańska poetka i eseistka, tłumaczka, współzałożycielka pism literackich. Z wykształcenia filolożka i filozofka, przez wiele lat pracowała jako profesorka języka hiszpańskiego i literatury; kierowała również Instytutem Cervantesa w Tuluzie i pełniła funkcję Dyrektorki Generalnej ds. Książki i Upowszechniania Czytelnictwa w Ministerstwie Kultury Hiszpanii. Obecnie mieszka w Toledo. Opublikowała osiem tomów poezji. W 2020 roku ukazała się również obszerna antologia jej twórczości. Jej twórczość poetycka, odznaczająca się oszczędnością języka, niezwykłą precyzją obserwacji, intelektualną głębią i szczególną wrażliwością na naturę oraz doświadczenie tego, co żywe, wymyka się jednoznacznym klasyfikacjom i przynależności do określonych szkół poetyckich. Jej poezję charakteryzuje napięcie między klarownością wypowiedzi a wielowarstwowością znaczeń, które odsłaniają się często dopiero przy ponownej lekturze. Laureatka licznych nagród, m.in. Premio Iberoamericano de Poesía Pablo Neruda (2021) i XXXI Premio Reina Sofía de Poesía Iberoamericana (2022). Jej poezja ukazała się w przekładach na języki angielski, francuski, niemiecki, polski, portugalski, rumuński, szwedzki, włoski, arabski i chiński.

Marta Eloy Cichocka – polska poetka i fotografka, hispanistka i frankofilka, tłumaczka i habilitowana badaczka literatury. Opublikowała dziesięć książek poetyckich w sześciu krajach, w tym cztery zbiory wierszy i fotografii oraz dwie książki teoretycznoliterackie o poetyce współczesnej powieści historycznej. Tłumaczona na język angielski, arabski, bengalski, białoruski, chiński, francuski, hiszpański, rosyjski i rumuński, tłumaczy z języka hiszpańskiego i francuskiego, sporadycznie z angielskiego. Laureatka m.in. I nagrody w konkursie im. Haliny Poświatowskiej (2004), I Międzynarodowego Stypendium Twórczego im. Antonio Machado (2016), Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO (2021) i Nagrody im. Wisławy Szymborskiej (2026) za tom „ZURITA” wraz z chilijskim poetą Raúlem Zuritą. Od 2013 jest pomysłodawczynią i koordynatorką cyklu MANUFAKTURA POEZJI, warsztatów translatorskich w obecności autorów, oraz serii polifonicznych recitali poetyckich REPUBLICA POETICA. 

Margalit Matitiahu (język ladino) i tłumaczka Agnieszka August-Zarębska

Fragment rekomendacji:

Twórczość Matitiahu w języku ladino stanowi szczególny wyraz aktu wolności przede wszystkim dlatego, że sama decyzja o pisaniu w ladino ma w jej przypadku wymiar świadomego i konsekwentnego wyboru. Poetka zwraca się ku językowi swoich sefardyjskich korzeni, językowi zagrożonemu wymarciem, pozbawionemu politycznego i ekonomicznego zaplecza, uznając jego trwanie za wartość niezależną od kryteriów użyteczności, liczby użytkowników czy społecznego prestiżu. Tym samym opisanie staje się aktem wolności rozumianej jako prawo do własnego języka, pamięci i dziedzictwa, ale także jako sprzeciw wobec zanikania kultur mniejszościowych i wynikającego z niego ujednolicania kulturowego świata.

Margalit Matitiahu (ur. 1935) – sefardyjska poetka urodzona na Ziemi Izraela w rodzinie żydowskich imigrantów z Salonik. Dorastała w środowisku dwujęzycznym, hebrajskim i ladino, co stało się jednym z najważniejszych wyznaczników jej tożsamości twórczej. Swoje pierwsze książki poetyckie opublikowała po hebrajsku, natomiast ku judeo-hiszpańskiemu (inaczej ladino) zwróciła się w połowie lat 80. po śmierci matki. Wówczas też odbyła szereg podróży śladami rodziców – greckich Żydów ocalałych z Holokaustu i zaczęła poszukiwać śladów dawnej i nowszej historii Sefardyjczyków. Efektem kulturowych eksploracji były kolejne tomiki, zbiór opowiadań oraz filmy zrealizowane z synem Jackiem Matitiahu. W Hiszpanii autorka jest dziś jedną z najbardziej rozpoznawalnych twórczyń ladino. Wielokrotnie zapraszano ją na festiwale poetyckie, wydarzenia związane z kulturą sefardyjską, doceniono jej udział w dialogu na rzecz zbliżenia między Sefardyjczykami a Hiszpanią – ich dawną ziemią, z której zostali wygnani.

Agnieszka August-Zarębska – hispanistka, literaturoznawczyni, doktorka habilitowana, adiunktka w Katedrze Judaistyki im. Tadeusza Taubego Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie wykłada przedmioty związane z kulturą i literaturą Żydów sefardyjskich. Autorka monografii naukowych: „Słowa gasnącego języka. Współczesna poezja ladino” i „Poezja wobec rzeczywistości. Poetyckie epifanie Jorge Guillena i Czesława Miłosza”. Badawczo zajmuje się współczesną poezją sefardyjską pisaną w ladino, przekładami literackimi na ten język i literaturą dziecięcą o tematyce sefardyjskiej. Jest również współautorką edycji krytycznych tekstów literatury sefardyjskiej z początku XX w. Była beneficjentką stypendiów FNP START i MNiSW dla wybitnych młodych naukowców. Jest autorką książek poetyckich „Po jej wewnętrznej stronie” (I nagroda w Konkursie im. Anny Świrszczyńskiej, nominacja do Nagrody Orfeusza), „Gotan” i „Transfuzje / Transfuzyones / Transfusiones”. 

Cristina Peri Rossi (jęz. hiszpański – kastylijski) i tłumaczki Małgorzata Kozek, Magdalena Szkwarek

Fragment rekomendacji:

Cristina Peri Rossi, niemal nieobecna w polskiej przestrzeni poetyckiej, należy do grona najbardziej wyrazistych postaci współczesnej literatury pisanej w języku hiszpańskim. Trudne doświadczenia wpłynęły na kształt jej twórczości, zwłaszcza poezję, której głównym tematem jest wyobcowanie: kobiety, lesbijki, pisarki, migrantki, uchodźczynie oraz próby radzenia sobie z przemocą, poczuciem obcości, systemowym wykluczeniem, homofobią, dyskryminacją i nienawiścią poprzez ucieczkę w słowa, literaturę, miłość, pożądanie, seks. Jej teksty są wyrazem wyzwolenia z narzuconych norm społecznych, kulturowych i politycznych.

Cristina Peri Rossi (ur. 1941, Montevideo) – poetka, powieściopisarka, eseistka, tłumaczka, przyjaciółka i adresatka wierszy Julia Cortazara, miłośniczka muzyki Chopina. Debiutowała w 1963 roku, a jej twórczość obejmuje niemal wszystkie gatunki literackie. W wyniku represji została zmuszona w 1972 roku wyemigrować z Urugwaju. Ostatecznie osiadła w Hiszpanii, gdzie mieszka i tworzy do dziś. Jako pierwsza kobieta otrzymała nagrodę Fundacji Loewe (2009). Wśród przyznanych jej nagród i wyróżnień są m.in. Nagroda Miasta Barcelona (1982), Nagroda José Donoso (2019). W 2021 roku otrzymała oraz Nagrodę im. Miguela de Cervantesa, najwyższe wyróżnienie w świecie literatury hispanojęzycznej, przyznawane za całokształt twórczości i nazywane często „Noblem hiszpańskiego kręgu kulturowego”. Jej teksty przetłumaczono na ponad dwadzieścia języków.

Małgorzata Kozek – anglistka. Wyróżniana w konkursach prozatorskich. Uczestniczka warsztatów twórczych Peron literacki. Jako wieloletnia członkini Chóru w Ruchu bierze udział w projektach artystycznych podejmujących tematykę społeczną, kulturową i ekologiczną, m.in. „Wiersze Wasyla Stusa na chór i muzykę” (2025) czy „Języki z wody” (projekt realizowany dla Pawilonu Polskiego na Biennale w Wenecji, 2026). Współautorka (razem z Magdaleną Szkwarek) publikacji „Literacka mapa dzielnicy Włochy” (2026). Uczestniczka Dyskusyjnego Klubu Książki Latynoamerykańskiej.

Magdalena Szkwarek – doktor nauk humanistycznych, latynoamerykanistka. Tłumaczka pierwszego w Polsce wyboru wierszy Cristiny Peri Rossi „to, co niezbędne” (2024). Autorka artykułów naukowych, popularnonaukowych, recenzji i wywiadów, a także wierszy. Publikowała m.in. w „Czasie Kultury”, kwartalniku „Wyspa”, miesięczniku „Odra” oraz „Miesięczniku Literackim Książki”. Założycielka Dyskusyjnego Klubu Książki Latynoamerykańskiej, czyli comiesięcznych spotkań wokół literatury Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Autorka monografii „Motywy żydowskie w twórczości Jorge Luisa Borgesa” (2025) oraz publikacji (wspólnie z Małgorzatą Kozek) „Literacka mapa dzielnicy Włochy” (2026).