Odsłonięcie tablicy upamiętniającej Macieja Kosycarza - Referat Prasowy Urzędu Miejskiego w Gdańsku

W piątek, 3 lipca, o godz. 13.00, na ścianie budynku przy ul. Podwale Staromiejskie 89 odsłonięta zostanie tablica pamiątkowa. W tym domu mieszkał i pracował Maciej Kosycarz (1964–2020) fotoreporter, kronikarz Gdańska i Pomorza, odznaczony Medalem Księcia Mściwoja II za całokształt dorobku fotograficznego

Z wnioskiem o upamiętnienie Macieja Kosyczarza zgłosiła się Hanna Kosycarz, żona fotoreportera, właścicielka agencji Kosycarz Foto Press / KFP.

W odsłonięciu wezmą udział m.in.: Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska, wnioskodawczyni Hanna Kosycarz oraz przyjaciele i bliscy upamiętnianego fotoreportera. 

Maciej Kosycarz 1964-2020

Maciej Kosycarz – fotoreporter, wydawca, animator kultury i popularyzator historii Gdańska. Należał do najbardziej rozpoznawalnych fotografów dokumentujących życie codzienne Trójmiasta i Pomorza. Był synem fotoreportera Zbigniewa Kosycarza oraz dziennikarki Ludmiły Kosycarz.

Ukończył Szkołę Podstawową nr 50 w Gdańsku (1979) oraz I Liceum Ogólnokształcące (1983). Następnie studiował na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego, który ukończył w 1992 roku. Już w okresie szkolnym angażował się w działalność artystyczną i społeczną. Wraz z m.in. Krzysztofem Skibą współtworzył kabaret „Tapeta”, nagradzany na ogólnopolskich przeglądach, a także uczestniczył w wydawaniu niezależnego pisma młodzieżowego „Gilotyna”.

Z fotografią związany był od najmłodszych lat. Jego pierwsze zdjęcie zostało opublikowane w „Głosie Wybrzeża” w 1970 roku, gdy miał zaledwie sześć lat. Jako nastolatek dokumentował wydarzenia związane ze strajkami 1980 roku oraz okresem stanu wojennego. W czasie studiów współpracował m.in. z „Ilustrowanym Kurierem Polskim”. W latach 1991–1992 pracował w redakcjach „Naszych Tygodników” i „Tygodnika Wieczór”, a w latach 1993–1996 był fotoreporterem „Głosu Wybrzeża”. W latach 2012–2019 komentował bieżące wydarzenia w Radiu Gdańsk.

W 1996 roku założył agencję fotograficzną Kosycarz Foto Press (KFP), która stała się jednym z najważniejszych archiwów fotograficznych dotyczących historii Gdańska i Pomorza. Zgromadził, zabezpieczył i zdigitalizował dziesiątki tysięcy fotografii wykonanych przez ojca, a także stworzył stale rozwijany serwis liczący ponad 200 tysięcy zdjęć. Od 2006 roku wydawał popularną serię albumów „Fot. Kosycarz. Niezwykłe zwykłe zdjęcia”, prezentującą życie miasta i regionu od 1945 roku do współczesności.

Był inicjatorem i współorganizatorem, wraz z Nadbałtyckim Centrum Kultury, Pomorskiego Konkursu Fotografii Prasowej Gdańsk Press Photo im. Zbigniewa Kosycarza, jednego z najstarszych konkursów fotografii prasowej w Polsce. Organizował liczne wystawy prezentujące dorobek własny i ojca. Szczególnym sukcesem okazała się ekspozycja „Zwykłe Miasto. Gdańsk w obiektywie ojca i syna”, prezentowana od 2001 roku m.in. w Budapeszcie, Mostarze, Belgradzie, Kalmarze, Holbaek, Kaliningradzie i Gdańsku. Wspólnie z malarką Magdą Benedą prowadził także „Galerię Sztuk Różnych Kosycarz & Beneda” przy ul. Ogarnej w Gdańsku.

Za swoją działalność otrzymał liczne wyróżnienia, m.in. Medal Księcia Mściwoja II (2009), tytuł Gdańszczanina Roku 2009, Gryfa Pomorskiego – Pomorską Nagrodę Artystyczną (2011), nagrodę Sint Sua Praemia Laudi (2014), Orła Pomorskiego (2014) oraz Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (2015). W 2019 roku uhonorowano go także nagrodą specjalną „Gazety Wyborczej Trójmiasto” dla firm szczególnie zasłużonych dla rozwoju Pomorza.

Zmarł 26 marca 2020 roku, został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Oliwie. Pamięć o nim jest w Gdańsku stale kultywowana. Jego imię nadano punktowi widokowemu na Winnej Górze, skwerowi w Śródmieściu Gdańska, a wraz z ojcem został patronem tramwaju Pesa Jazz Duo. W 2025 roku na budynku przy ul. Podwale Staromiejskie 89 odsłonięto mural poświęcony Zbigniewowi i Maciejowi Kosycarzom, podkreślający ich szczególne znaczenie dla dokumentowania historii i codzienności Gdańska.